Bardzo ważne dla zahamowania autyzmu jest wczesne rozpoznawanie jego objawów. Według Leo Kannera na autyzm wskazują przede wszystkim: charakterystyczna izolacja i brak możliwości nawiązywania interakcji społecznych (dzieci takie sprawiają wrażenie obojętnych na ludzi), dążenie do niezmienności otoczenia, niezwykła łatwość zapamiętywania, kłopoty z mówieniem (lub brak mowy), ciągłe powtarzanie tych samych czynności (na przykład dziwne ruchy rąk, układanie zabawek w określonym porządku). Z czasem naukowcy wzbogacili tę listę o: brak reakcji na własne imię, brak uśmiechu, nadmierne przywiązanie do jednego przedmiotu, urojenia, kłopoty z nawiązaniem kontaktu wzrokowego, niewykonywanie świadomych gestów, dążenie do samotności. Wystąpienie takich objawów jest sygnałem dla rodziców, że powinni udać się z dzieckiem do lekarza.